خیلی دلم گرفته .......

این لحظه های زنجیر شده به دلتنگی خطوط مبهم فاصله را تداعی می کند برایم هوایی از شهر

 

نگاهت بفرست .می خواهم ترا با یک تنفس به تار وود وجودم تبعید کنم تا لمس کنی این همه

 

خستگی مرا .من هنوز لا به لای بیت های سر در گم دنبال نشانه ای از تو می گردم وتو هرگز

 

صدای برخواسته از شعر هایم را نمی شنوی می بینی این بغض های لجوج ناله های سرد

 

زمستان را به

 

کویری ترین نقطه قلبم می رساند وتو از فاصله ها هم دورتر می شوی تا مسیر قدمهایت

به یک نقطه می رسد...........

رادیو جوان همدم من تولدت مبارک تولد 15 سالگیت

اکنون چتر شب بر همه جا گسترده شده وآسمان شب ستاره

 

 باران است تو چرا خاموش نشسته ای فرشته ها ماه را

 

 

پایین تر آویزان کرده اند شاید دستهای من امروز 

 

 وامشب کاری کرده اند شایسته نوازش ماه شده اند

 

باید شبی تمام دلتنگی هایم را به دست باد بسپارم

 

 

تا باد در گوش سبزه ها نجوا کند .برای سفره کوچک

 

خوشبختی ام تنها نان صداقتی کافی است با لیوانی

 

از محبت پراز حضور آسمانی .ستاره را می توان شنید آنان

 

 که باور کرده اند برای چیدن ستاره حتی دستی دراز

 

 

 نکنند به سوی زیبا ترین ودورترین ستاره ها دست پیدا

 

 کردیم هر چند دستهامان تهی ماند ولی چشماهامان لبریز

 

 ستاره شد

 

واگر شب نبود بالهای دعا بر دل وجان آدمی نمی رویید

خدا جون سلام ......

چقدر تنهایی خوب است .می خواهم  از همه چیز بگریزم وهیچ چیز وهیچ کس را به اتاقم راه ندهم حتي ان ستاره قشنگی که برای دیدنم سرک می کشد .

گاهی انقدر تنهایم که هوا هم در کنارم جریان ندارد .انگار من یش از همه قدم به هستی گذاشتم وتمام کاینات وطبیعت منتظرند که چیزی بگویم نه انگار افرینش تازه می خواهد اغاز شود 

لب باز می کنم که چیزی بگویم اما هیچ کلمه ای به دادم نمی رسد گویا در خلا گرفتار شدم نه ترنمی ونه نگاهی که به من خیره شده باشد .در ان لحظات موهوم که دستها واها را محکم به چهار طرف دنیا بسته اند .

ناگهان سایه تو بر سرم می افتد .

گرم می شوم مانند اولین دقایق تابستان ولحظه شکوفه کردن یک شاخه خشک وتولد نرم باران .

دستم را دراز می کنم به سویت .می خواهم از تنهایی جدا شوم ودر کنار تو تنفس کنم .جلوتر می ایی ودستم را که از برفها سردتر است می گیری .

صاعقه ای فرود میاید وتنهایی ام اتش می گیرد .شعله ورمی شوم مانند تنوری در یک روستای دور افتاده وقلب پرستویی که با دست پر به اشیان برگشته 

از اتاق بیرون می ایم غزلها واینه ها را برمی دارم .

زمین محو می شود روی هوا راه می روم بالاتر از اسمان ها .

بلندترین قله ها با حسرت نگاهم می کنند .

به تو نزدیک می شوم .گرم می شوم .تو از تنهایی   بهتري    

           "متن زيباي محمد رضا مهدي زاده "

تولدم مبارک

وخدایی که در این نزدیکی است....

تولدم ۳۰ آبان می دونم کسی یادش نیست .....

 

اگه يادم بودي وهستي كامنت بذار

خدايا فاصله تا من خودت گفتي كه كوتاهه                    از اين جايي كه ايستادم چقدر تا آسمون راهه

 

التماس دعا تو خلوت كردناتون با خدا

وخدایی که در این نزدیکی است....

بگذار یک بار دیگر در قلب تو به دنیا بیایم بگذار یک برا دیگر عاشق شوم وپابرهنه در آسمان راه بروم این هوای دم کرده را کنار بزن وبوسه های خاک گرفته را از پستو بیرون بیاور ودستی به صدای خسته ام بکش بگذار یک بار دیگر به تو سلام کنم

سلام به یکایک انگشتانت که میتواند نقاشی های مغموم مرا از شیشه های مه گرفته پاک کند .......

 

حكايت روزهاي من ........

خدا جون سلام ......

چقدر تنهایی خوب است .می خواهم  از همه چیز بگریزم وهیچ چیز وهیچ کس را به اتاقم راه ندهم حتي ان ستاره قشنگی که برای دیدنم سرک می کشد .

گاهی انقدر تنهایم که هوا هم در کنارم جریان ندارد .انگار من یش از همه قدم به هستی گذاشتم وتمام کاینات وطبیعت منتظرند که چیزی بگویم نه انگار افرینش تازه می خواهد اغاز شود 

لب باز می کنم که چیزی بگویم اما هیچ کلمه ای به دادم نمی رسد گویا در خلا گرفتار شدم نه ترنمی ونه نگاهی که به من خیره شده باشد .در ان لحظات موهوم که دستها واها را محکم به چهار طرف دنیا بسته اند .

ناگهان سایه تو بر سرم می افتد .

گرم می شوم مانند اولین دقایق تابستان ولحظه شکوفه کردن یک شاخه خشک وتولد نرم باران .

دستم را دراز می کنم به سویت .می خواهم از تنهایی جدا شوم ودر کنار تو تنفس کنم .جلوتر می ایی ودستم را که از برفها سردتر است می گیری .

صاعقه ای فرود میاید وتنهایی ام اتش می گیرد .شعله ورمی شوم مانند تنوری در یک روستای دور افتاده وقلب پرستویی که با دست پر به اشیان برگشته 

از اتاق بیرون می ایم غزلها واینه ها را برمی دارم .

زمین محو می شود روی هوا راه می روم بالاتر از اسمان ها .

بلندترین قله ها با حسرت نگاهم می کنند .

به تو نزدیک می شوم .گرم می شوم .تو از تنهایی   بهتري    

           "متن زيباي محمد رضا مهدي زاده "

خدایا دل هر چه جوونه شاد کن دلم من ..............

سلام .

ممنون از ستاره شب وانوشه میر مجلسی که گاهی یادم هستند وبقهیه ها که انگار نه انگار من هستم..........دلم گرفته خیلی سخته تکرار روزهایی که هی تلاش می کنی واتفاقی نمی افته برای صبوریم دعا کنین .

شاید همه فراموشم کردن .................

این فقط یک پست جدید برا خاطره بازهای رادیو جوانه ........تولد رادیو مبارک

سلام بی مقدمه اگه متنم طولانیه ببخشید دیگه شرمنده.

می خوام از برنامه های گذشته رادیو جوان براتون بنویسم ........یه

 برنامه عصر گاهی که با ولع تمام 

 

ایتم هاشو گوش  می کردم {روی خط جوونی }با اجرای فرشید

 منافی وزهره هاشمی ونویسنده هایی که الانه هر کدوم یه

 سردیبر موفقند البته بعد ها جوونی به وقت فردا .جوونی آزاد والاچیق هم بسیار زیبا بودن

 

 

برنامه هفت ترانه به سردبیریه رضا عزتی ومحمد بخشایش واجرای

                            

                                    

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                             

                                     

 

                                                         

                       

 

 سعید پور محمودی وتهیه کننده گی خانم شیخ زاده وآقای گلبن

 وفضای شاد مفرحی که با ریتم تند شروع می شد با متن های

 

 زیبای خانم عسگری تمام می شد البته متن های زیبای انوشه جان

 میر مجلسی وفرزانه ناظری هم نقش تاثیر گذاری داشت ومن

 بهترین قسمت اون رو برنامه مناسبتی روز مادر میدانم که با مادران تک تک عوامل مصاحبه شد ......

 

باشگاه دانشمندان جوان .که برنامه ای علمی با اجرای سعید پور

 محمودی  پرفسور شاهین جمشیدی وگاهی وقتا خانم هاشمی

 و.........بهترین قسمتش گزارش زنده از خانه مرحوم دکتر حسابی بود

برنامه قرار شبانه که دلهای زیادی رو به آرامش ویاد خدا می

 رساند .با اجرای خانم هاشمی وحرفهای دلانه آقای سرلک

 وسردبیر آقای وحید یامین پور ومیثم فکری وتهیه کننده گی بی نظیر آقای علرضا محمد نیا........

برنامه سفید مثل شب به سر دبیریه آقای جواد زاده واجرای مثل

 همیشه خوب سعید پور محمودی بهترین برنامه اش هم ایام حج وماه محرم ولیالی قدر بود والبته بخش های بلوتوث ....

 

برنامه سه شنبه خطخطی واجرای خوب خانم رافعی وایتم های زیبای محمد بخشایش ومشاوره خط خطی ......

برنامه شاد پارازیت که کلی  صبح ها مون رو شاد می کرد اجرای

 نیما رییسی وسعید پور محمودی فرشید منافی وبخشای کوتا ه نمایشی وگزارشی و.........

برنامه سندس که آقای حسنی اجرا می کرد یه برنامه متفاوت تفسیر قران

برنامه های شب یلدا واجرای زنده آقای رضا صادقی وشبهای عید

 تحویل سال وماه رمضان ایتم های زیبا واجرای قاسم اورنگی...........

 

 

                                           

 

 

 

                                                             

 

 

واما.........برنامه صفر تا ۲بامدا د که من به واسطه حجم زیاد

 کارهای خونمون مجبور بودم شبها درس بخونم وبرنامه هایی مثل

 بی نشانه ها .نردبان شب .وقتی واژه ها حرف می زنند.شبهای

 افتابی شب وستاره اما بهترینشان یه سبد ترانه بود که امار نامه

 هایی که به اون برنامه فرستادم از دستم در رفته ویه برنامه فوق

 اعاده شاد با اجرای سعید پور محمودی وسردبیر رضا عزتی

 ونویسندگانی چون انوشه میرمجلسی وفرزانه ناظری وفرانک

 قنبری  وتهیه کننده های خوبی مثل آقای گلبن اقای محمد نیا وخانم شیخ زاده و..........اقای دکتر امینی

وبرنامه شبهای آفتابی واجرای عالیه زهره هاشمی وفاطمه

 صداقتی وعلی ضیا وایتم های جذاب موسیقی فیلم وحالا که نمی

 آیی وحرفها ودلانه های خانم قدیری با امام زمان وتکنولوژی فکر

 وحرفای زیبای اقای رستمی و کودکانه ومارا دوستی وخدادوند

 عشق را افرید ونوشته های زیبای عرفان نظر اهاری و زنده یاد نادر ابراهیمی و.........

وبرنامه هفت شنبه که من عاشق متن های اخر برنامه وایتم جواهری در قصر بودم

وبلاخره پخش دوشنبه های رادیو جوان وفرهاد مجلسی تهیه کننده

 نامبر وان واجرای خوب سعید پور محمودی که انصافا من به

 شخصه با اثار خانم نظر اهاری وحسن منزوی وسید علی صالحی

 وبا این برنامه زنده آشنا شدم وفضای آرام شبانه

وامروز دلم به کاست هایی که{ از برنامه های اشاره شده }خوشه

 وکاش دوباره رادیو جوان مخاطبانش را راضی کند .........راستی

 می شه لطف کنیین از طریق کامنت بگین اولین برنامه ای که از

 رادیو جوان شنیدین کدوم برنامه بود وچند ساله شنونده اید ممنون والتماس دعا .............

 والان دلمون به تحول هر روزه رادیو جوان خوشه که مثل قبل بشه ...........اینجا شب نیست تا حدی مثل

 

دوره اوج رادیو جوانه ................کاش بهتر بشه .....

.تولدت مبارک رادیو( مخصوصا رادیو جوان)

 

عیدتون مبارک

 

وخدایی که دراین نزدیک است

 

پنجره را باز کن وببین چگونه ۷ سین ها دل بسته  ی سخاوت تواند

بهار جای دوری نیست که مجبور باشی یکسال برای امدنش صبر کنی .

 

بهار همین جاست ...درون دل تو .نگاه کن              

 

خیلی ساده وصمیمی عیدتون مبارک .روزهام توسال ۸۹پر از سختی بود .کاش سال ۹۰خدا سوپرایزم کنه . از ستاره شب.انوشه میرمجلسی. مائده جون .ساناز منوچهری...همه اونایی که با کامنتاشون شادم کردن ممنون وسپاس

بمان وخاطره نشو.

سلام دلتنگ تک تک شماهایی شدم که یا یادم بودین کامنت گذاشتین یا غبار فراموشی...

تشکر

تشکر از انوشه میرمجلسی که با برنامه " جوون ایرانی سلام " موجی از شادی ، هر صبح نثار روح خسته مون می کنه.

تشکر از بچه های کافه رادیو به خاطر صداقت ونقد پذیری شون وبرنامه پر محتواشون

تشکر از اینجا شب نیستی ها مهربون رادیو جوان که هر شب ۱۲ تا ۲ شب یه عالمه شادمون می کنن.

جای خالی

جای  سردبیرهای خوش ذوق: قاسم اورنگی، نیره قدیری ،مجتبی امیری....خالی

جای گوینده های نازنینی : بنفشه رافعی ، فرشید منافی ، رضا آفتابی ، نیما رئیسی ،...خالی

جای خالی برنامه های : یه سبد ترانه ، هفت ترانه ،پارازیت ،نشانی ،زیر نور ماه ،شب نیست شنبه شبها،باشگاه دانشمندان جوان  ،...

حال خودم ؟؟؟؟؟؟؟

۱. از ۸.۳۰ صبح تا ۴.۳۰عصر شاغل تو دانشگاه گیلان

۲.واسه ارشد آمادگی ندارم .

۳.برف یه روزه گیلان ، یه ذره شادم کرد.

۴.با اینا جوونی ام سر می کنم : همشهری جوان ، رادیو جوان ، کتاب ،موسیقی بیکلام ...

تقدیم به تو که نمی دانم می مانی یا خاطره می شوی:

ستاره ها رو می شمارم وشب هنوز شب است وهر جای آسمان را که می نگرم ، جای تو خالی است .

مثل یک برف یک روز آب می شوم وآن وقت تو تمام خاطراتمان را کتاب می کنی  ومن میان آدمها خوانده می شوم ...

هواموداشته باش خدا ......خسته ام

سلام

دیشب یاد شیرین تو مرا به بام خاطرات کشاند

در جنوبی ترین نقطه دلم تو را دیدم که مانند یک ستاره برایم دست تکان میدادی

و من بزرگ میشدم

قد میکشیدم

از ابرها گذشتم

ماه به من لبخند زد و بال گرفت

ستاره ها پروانه شدند و به دور سرم رقصیدند

از همان اول میدانستم که به سمت تو امدن یعنی بزرگ شدن

به اوج رسیدن

در صدای قناری جاری شدن

از همان اول میدانستم به سمت تو امدن یعنی در صدای قناری جاری شدن

یعنی در زیر سرو عشق آرمیدن

مهربانترین

امشب به این واژه های بی زیان دخیل بسته ام

دخیل بسته ام و تو را قسم میدهم به همه گلدانها و پروانه ها که دست از سرم بر نداری

دست از سرم بر نداری

نام تو را اوردم

دارم عبادت میکنم

گرد نگاهت گشته ام

دارم زیارت میکنم

۱.تظاهرمی کنم حالم خوبه ولی ..........

۲. خیلی التماس دعا

تو از تنهایی بهتری ..........برام دعا کنین روحیم داغونه

چقدر تنهایی خوب است .می خواهم  از همه چیز بگریزم وهیچ چیز وهیچ

 

 کس را به اتاقم راه ندهم حتی ان ستاره قشنگی که برای دیدنم سرک

 

 می کشد .

گاهی انقدر تنهایم که هوا هم در کنارم جریان ندارد .انگار من یش از همه

 قدم به هستی گذاشتم وتمام کاینات وطبیعت منتظرند که چیزی بگویم نه

 

 انگار افرینش تازه می خواهد اغاز شود 

لب باز می کنم که چیزی بگویم اما هیچ کلمه ای به دادم نمی رسد گویا در

 خلا گرفتار شدم نه ترنمی ونه نگاهی که به من خیره شده باشد .در ان

لحظات موهوم که دستها واها را محکم به چهار طرف دنیا بسته اند .ناگهان

 سایه تو بر سرم می افتد .گرم می شوم مانند اولین دقایق تابستان ولحظه

 شکوفه کردن یک شاخه خشک وتولد نرم باران .

دستم را دراز می کنم به سویت .می خواهم از تنهایی جدا شوم ودر کنار تو

 تنفس کنم .جلوتر می ایی ودستم را که از برفها سردتر است می گیری .

 

صاعقه ای فرود میاید وتنهایی ام اتش می گیرد .شعله ورمی شوم مانند

 تنوری در یک روستای دور افتاده وقلب پرستویی که با دست پر به اشیان

 برگشته 

 

از اتاق بیرون می ایم غزلها وآینه ها را برمی دارم .زمین محو می شود روی

هوا راه می روم بالاتر از اسمان ها .

 

بلندترین قله ها با حسرت نگاهم می کنند .

 

به تو نزدیک می شوم .گرم می شوم .تو از

 

تنهایی  بهتری ..

این متن زیبا دیشب بارها مرور کردم نوشته اقای مهدیزاده اس، به امید آنکه ذره ای اشکام بند بیاد ولی هنوز ................دلم شکسته اس. التماس دعا

کاش اولین هدیه رو خدا به من بده

 

 

۳۰آبان تولدم مبارک

دوستی بسته پیچیده به روبان ها نیست که کسی روز تولد

 

 به کسی هدیه کند

 

تولدم مبارک

۳۰آبان

کادوهای نوشتاریتون والبته غیر تکراری تون یادتون نره من عاشق متن های عرفان نظر اهاری

 

وسید علی صالحی هستم

تو هستی خدا جونم .هوامو داری؟

اکنون چتر شب بر همه جا گسترده شده وآسمان شب ستاره

 

 باران است تو چرا خاموش نشسته ای فرشته ها ماه را

 

 

پایین تر آویزان کرده اند شاید دستهای من امروز 

 

 وامشب کاری کرده اند شایسته نوازش ماه شده اند

 

باید شبی تمام دلتنگی هایم را به دست باد بسپارم

 

 

تا باد در گوش سبزه ها نجوا کند .برای سفره کوچک

 

خوشبختی ام تنها نان صداقتی کافی است با لیوانی

 

از محبت پراز حضور آسمانی .ستاره را می توان شنید آنان

 

 که باور کرده اند برای چیدن ستاره حتی دستی دراز

 

 

 نکنند به سوی زیبا ترین ودورترین ستاره ها دست پیدا

 

 کردیم هر چند دستهامان تهی ماند ولی چشماهامان لبریز

 

 ستاره شد

 

واگر شب نبود بالهای دعا بر دل وجان آدمی نمی رویید

 

متن بالا یی رو یه شب آقای حسین عباسی تو پخش چهارشنبه

 خووند تقدیم به شنونده های خاص رادیو

جوان ........التماس دعا

کاش یادت بیاد

من به بدرقه نگاه تو آمدم باور کن وقتی تو نباشی با

 ستاره های اشک تیرگی نبودنت رامی آرایم وغزل بغض  

 

 آلود خاطراتمان برای یاس ها می سرایم باور کن هنوز   

قدمهایت به پیچ کوچه نرسیده دلم برایت تنگ می شود 

 

وای کاش ها جوانه می زند وبادهای غربت قلبم را می

 

 فشارد وای کاش باور می کردی تنهای تنها م بی تو یاس

 

ها هم با من غریبه اند عطر اقاقیای کوچه مان به فکر

 

 عبور از پنجره اتاقم نمی افتد  ای کاش در نگاهت غزل

 

 رفتن را فریاد نمی زدی حالا من مانده ام وشعر نگاه تو

 که هنوز یک بیت آن را ننوشته ای کاش برای یک بار هم

 که شده برای چشمهایم قافیه می گفتی کاش روزمرگی

آسمانت

 

را به شب مردگی ستاره هایم میبخشیدی کاش امتداد سایه

 های پشت پنجره ام به تو می رسید کاش مرا بین ای کاش

 هایم رها نمی کردی حیف که نمیدانستم روزی با اشکهایم

 چشمهایت را بدرقه خواهم کرد حالا میان این ثانیه ها

 دو دل مانده ام ودلتنگ ثانیه ساعت های دلتنگی شده

ام یعنی هنوز خوابهایم را خواب می بینی یعنی هنوز شعر

 هایم را از باد های ترانه خیز دلت دست چین می کنی

 باور می کنی اگر اسمانت بی ستاره شد از ستاره هایم

 به تو می بخشم باور می کنی شاپرکهایم نقاش شده اند

 وروی دیوار اتاقم نقش نرگس ها را می زنند کاش هنوز

 به معصومیت بچه گانه ام میخندیدی وکاش هنوز دلت با

 نفسهایم ترک بر می داشت آن وقت ازآسمان ستاره می

 چیدی نبض گلها بین تپش لحظه هایت گم می شد من زیر

 سایه اسم تو پر از افتاب میشدم ارکیده در مرزهای

 نگاهت جان می گرفت پروانه از زیر انگشتان زیر زنبق

 

 ها طرح می خورد آن وقت ها قبل از دل شکستن من بود

 

 راستی کدام شعر را خواندی که عاشقت شدم.................خانم یا اقایی که به نام اشنا کامنت میذاری زود قضاوت کردی من متن بالا رو عینا از کاستی که از رادیو ضبط کرده بودم نوشتم متنی که یه شنونده با نامه ای به یه برنامه رادیویی داده بود تا بخوونه ومن هم اونو ضبط کردم   

برا دل گرفته ام دعا کن

سلام ...............

خدایا فاصله ات تا من خودت گفتی که کوتاهه

از این جایی که من ایستادم ُ چقدر تا آسمون راهه

سلام ُ دلتنگ تک تک شماهام .

حال ووضع روحی داغون

دلم واسه یه دل سیر رادیو شنیدن تنگ شده ............دوستتون دارم خیلی

برای دل تنگ همه ادما ..............وتقدیم به دلای شکسته

 

 

یه روزی تو بهت حیرت            توی دلگیر غروبت

 

به خدا نگاه می کردم            به حساب چشم خوبت

 

نمیشه تو شعر ساده           نباشه چشم سیاهت

 

یه فرشته می نویسم           به قشنگی نگاهت

 

اگه باز دلت گرفته            اگه از ترانه سیری

 

یه فرشته می نویسم       منو دستکم نگیری

 

واسه تو دعا می کردم      با همین چشمای خیسم

 

واسه بردنش به ابرا         یه فرشته می نویسم

 

یه فرشته که بتونه        واسه ما دعا بخوونه

 

که خدا رو دیده باشه       که نشونی اش رو بدونه

من به بدرقه نگاه تو آمدم باور کن وقتی تو نباشی با

 ستاره های اشک تیرگی نبودنت رامی آرایم وغزل بغض  

 

 آلود خاطراتمان برای یاس ها می سرایم باور کن هنوز   

قدمهایت به پیچ کوچه نرسیده دلم برایت تنگ می شود 

 

وای کاش ها جوانه می زند وبادهای غربت قلبم را می

 

 فشارد وای کاش باور می کردی تنهای تنها م بی تو یاس

 

ها هم با من غریبه اند عطر اقاقیای کوچه مان به فکر

 

 عبور از پنجره اتاقم نمی افتد  ای کاش در نگاهت غزل

 

 رفتن را فریاد نمی زدی حالا من مانده ام وشعر نگاه تو

 که هنوز یک بیت آن را ننوشته ای کاش برای یک بار هم

 که شده برای چشمهایم قافیه می گفتی کاش روزمرگی

آسمانت

 

را به شب مردگی ستاره هایم میبخشیدی کاش امتداد سایه

 های پشت پنجره ام به تو می رسید کاش مرا بین ای کاش

 هایم رها نمی کردی حیف که نمیدانستم روزی با اشکهایم

 چشمهایت را بدرقه خواهم کرد حالا میان این ثانیه ها

 دو دل مانده ام ودلتنگ ثانیه ساعت های دلتنگی شده

ام یعنی هنوز خوابهایم را خواب می بینی یعنی هنوز شعر

 هایم را از باد های ترانه خیز دلت دست چین می کنی

 باور می کنی اگر اسمانت بی ستاره شد از ستاره هایم

 به تو می بخشم باور می کنی شاپرکهایم نقاش شده اند

 وروی دیوار اتاقم نقش نرگس ها را می زنند کاش هنوز

 به معصومیت بچه گانه ام میخندیدی وکاش هنوز دلت با

 نفسهایم ترک بر می داشت آن وقت ازآسمان ستاره می

 چیدی نبض گلها بین تپش لحظه هایت گم می شد من زیر

 سایه اسم تو پر از افتاب میشدم ارکیده در مرزهای

 نگاهت جان می گرفت پروانه از زیر انگشتان زیر زنبق

 

 ها طرح می خورد آن وقت ها قبل از دل شکستن من بود

 

 راستی کدام شعر را خواندی که عاشقت شدم

  

خیلی التماس دعا ...........

حس خوبی دارم به تو که نزدیکی  

 

میشه دستا تو گرفت توی این تاریکی

 

 

می شه تا آخر عمر با خیالت سر کرد

 

می شه عاشق موند  وعشق رو باور کرد

 

تا تو هستی جز تو همه چی ممنوعه است

 

عشق دل کنده از این کوچه باغ بن بست

 

 

من توی آغوشت گرم بودم یا سرد 

 

کاش شب می فهمید روز باور می کرد

 

بغض یک دنیا را از دلم کم کردی

 

من فقط من بودم منو آدم کردی

 

 

عشق بی حادثه نیست من خیانت کردم

 

اگه یادم باشی زود  بر می گردم

 

ای خدایی که برام تو شبا فانوسی  

 

هول می شم وقتی تو منو می بوسی

تقدیم به مهربانم ................

فتن را همیشه نمی شود

در خواب خاطره ها گریه کرد

رفتی تا همه بدانند

تنها در امتداد این کوچه غریب

تا ابد تنها مانده ام

انگار می دانستی

که حتی خط و خاطرات را هم

در ازدحام این گریۀ بی گاه

گم می کنم

حالا به خلوت خوابهایم آمدی که چه ؟

آمدی دستی تکان بدهی و بروی

که فراموش نکنم ساعت زلال قرارمان را

همان پنج شنبه های بی غرور من و بی بازگشت تو

حالا بیا و به هر بهانه ای که می دانم و می دانی برگرد

دلم برای آن گفتگو های گرم تنگ شده

و برای تو و آن دقایق ناماندگار

که ما را در خواب خاطره ها جا گذاشتند و رفتند

می دانم که نمی آیی

آسمان بارانی گواه این حرف من است

مهربانم !

منی که پیراهن پریروزهای تو را قاب گرفته ام

و بی قرار آمدن تو

هی بوی نیامدنت را می شنوم

حتی از این پیراهن کهنه قدیمی

و از آسمانی که از وقت رفتنت گواه همیشه دلتنگی هایم بوده است

پس بیا و به حرمت این لحظه های پر گریه بر گرد

ای بهار نیامده به گلستان آرزوهای من برگرد

برگرد ببین که آن گلستان چگونه خزان شد

یکبار

فقط یکبار آنهم محض خاطر خاطره ها

برگرد

ببین هنوز اینجا بوی پیراهن همیشگی تو را دارد

من هنوز بر سر آن قرار همیشگی

باز من بیقرارم